Wniosek o rentę po wypadku – kiedy i jak go złożyć?

Renta powypadkowa wypłacana jest przez ubezpieczyciela sprawcy zdarzenia. Nie każdy poszkodowany, który uczestniczył w wypadku, ma do niej sprawo. Kodeks cywilny zakłada trzy sytuacje, które upoważniają do otrzymania świadczenia. Jednym z warunków wypłaty renty po wypadku jest częściowa lub całkowita niezdolność do pracy zarobkowej. Sprawdź, co powinien zawierać wniosek o rentę.

Poszkodowany w wypadku może ubiegać się o szereg świadczeń od ubezpieczyciela sprawcy nieszczęśliwego zdarzenia. Przysługuje mu nie tylko odszkodowanie i renta, ale też zadośćuczynienie czy zwrot kosztów leczenia (przeprowadzonego nie tylko w placówkach refundowanych).

Renta powypadkowa – kiedy przysługuje?

Renta po wypadku w pracy, wypadku drogowym lub rolniczym przysługuje wtedy, gdy wskutek nieszczęśliwego zdarzenia poszkodowany:

  • doznał obrażeń ciała, które całkowicie lub częściowo uniemożliwiają mu pracę zawodową;
  • ma większe potrzeby lub zmalały jego możliwości finansowe. 

Pan Adrian jest kierowcą samochodu dostawczego. Pewnego dnia, gdy wracał z trasy do domu, z ulicy podporządkowanej niespodziewanie wyjechał pojazd, który uderzył w auto pana Adriana. Na skutek wypadku nasz bohater doznał rozległych obrażeń ciała i poważnych złamań. Dzięki kuracji w refundowanym szpitalu i profesjonalnej rehabilitacji w prywatnym zakładzie opieki zdrowotnej, pan Adrian szybko wrócił do całkowitej sprawności i mógł kontynuować pracę. W czasie, gdy przebywał na zwolnieniu i nie był w stanie zarabiać, ubezpieczyciel sprawcy wypłacał mu comiesięczną rentę powypadkową. 

Nie każdy uczestnik wypadku dostanie należność z tytułu renty powypadkowej. Zgodnie z zapisami kodeksu cywilnego można wskazać trzy sytuacje zobowiązujące ubezpieczyciela do wypłaty świadczenia:

  1. Pod wpływem wypadku i pogorszenia zdrowia u poszkodowanego wzrosły wydatki na życie i leczenie (koszty specjalnych diet, zakupu leków i dojazdu do placówek medycznych).
  2. Poszkodowany częściowo lub całkowicie stracił szansę na podjęcie bądź kontynuowanie pracy zarobkowej.
  3. Przez wypadek poszkodowany nie będzie mógł pracować w zawodzie, do którego zdobywał kwalifikacje.

Renta po wypadku samochodowym – jak wyliczyć jej wysokość?

Poszkodowany, który przeżył wypadek komunikacyjny, ale stan jego zdrowia nie pozwala mu na podjęcie pracy zarobkowej, otrzyma rentę będącą różnicą pomiędzy dochodami, jakie otrzymywał przed wypadkiem a wynagrodzeniem uzyskiwanym po wypadku. W przypadku częściowej lub całkowitej niezdolności do pracy, świadczenie wypłaca ZUS na podstawie opinii lekarza orzecznika (jest ona potrzebna także do wyliczenia wysokości renty wyrównawczej). Wówczas kwota renty z ZUS-u odejmowana jest od wysokości wynagrodzenia, jakie poszkodowany uzyskiwał przed wypadkiem. Różnica powstała po odliczeniu obydwu kwot jest tzw. rentą uzupełniajacą, którą będzie wypłacać firma ubezpieczeniowa sprawcy na podstawie posiadanych polis na życie. 

Co to oznacza? Wyobraź sobie panią Amelię – chirurga szpitala dziecięcego – która, wracając z zakupów, została potrącona na przejściu dla pieszych przez rozpędzony samochód. Obrażenia ciała są na tyle trwałe i rozległe, że nasza bohaterka nie może podjąć już żadnej pracy zarobkowej. Przed wypadkiem pani Amelia zarabiała 6000 zł, a ZUS przyznał jej świadczenie w kwocie 3300 zł. Oznacza to, że pozostałe 2700 zł powinno wypłacić towarzystwo ubezpieczeniowe w ramach renty wyrównawczej. 

Jeśli w trakcie wypadku sprawca ucieknie z miejsca zdarzenia bądź okaże się, że nie miał wykupionej obowiązkowej polisy OC, poszkodowany dostanie pieniądze z Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. 

Jak starać się o wypłatę renty z polisy ubezpieczeniowej?

Wypłata renty następuje po złożeniu wniosku. Poszkodowany ma prawo zgłosić swoją szkodę w terminie do 3 lat od dnia wypadku. Można to zrobić samodzielnie lub zwiększyć swoje szanse otrzymania pieniędzy, korzystając z naszego wsparcia. Bezpłatnie przeanalizujemy sprawę i przygotujemy indywidualną strategię działania. 

Wniosek o rentę zawiera przede wszystkim dane personalne i adresowe poszkodowanego. Znajdują się w nim także m.in. informacje o sposobie przekazywania świadczenia (np. na wskazany adres lub rachunek bankowy) i stosowne oświadczenia ubezpieczonego. 

Do wniosku o rentę od ubezpieczyciela trzeba dołączyć także materiał dowodowy potwierdzający rozstrój zdrowia poszkodowanego. Dokumenty do renty po wypadku to np.:

  • orzeczenie o niezdolności do pracy;
  • rachunki i faktury, które są dowodem na to, że poszkodowany z własnej kieszeni poniósł wydatki na leczenie;
  • orzeczenie potwierdzające stopień niepełnosprawności;
  • decyzja z ZUS-u informująca o przyznaniu renty i zasądzonej kwocie.

Renta z tytułu wypadku komunikacyjnego lub innego nieszczęśliwego zdarzenia jest przyznawana decyzją zakładu ubezpieczeń lub wyroku sądu (jeśli sugerowana przez ubezpieczyciela kwota roszczenia będzie zbyt niska i poszkodowany nie zechce na nią przystać).